Column: “Coachen haal je echt niet (alleen) uit een boek”

Column: “Coachen haal je echt niet (alleen) uit een boek”

Ik sta bij de kapstok en roep: “zal ik ook handschoenen aandoen?” en ga vervolgens, toch zonder handschoenen op de fiets. Onderweg fiets ik langs wat ‘hockey meisjes’. Deze meisjes zijn makkelijk te herkennen, zij hebben namelijk een hockeystick bij zich (duh), maar zij fietsen ook altijd in hun wedstrijd tenue. Weer of geen weer, in de winter soms met winterjas aan, maar altijd in het rokje, blote benen en de feloranje sokken. Bij OVVO aangekomen blijkt dat ik het weer toch verkeerd heb ingeschat. Er staat zelfs een stoere C3 papa in een shirt op het parkeerterrein. Nu reed hij uiteindelijk niet mee, misschien toch iets te fris?  De C3 gaat vandaag naar Bunnik.

Ik sta vandaag helemaal alleen langs de kant, want de hoofdcoaches hebben andere verplichtingen. (Als je een vakantie naar Ibiza tenminste een verplichting noemt, haha). Om deze reden heb ik vanochtend bij meneer google even snel wat tips en handvatten opgezocht voor een korfbalcoach. Mijn blik viel op: 

Korfball Coaching Collaboration Employees, ik dacht dit klinkt heel geleerd, dit heb ik en de C3 vast nodig.

”Een coach heeft de taak om verschillende wetenschappelijke standpunten te behandelen en te combineren.  De biomonteur, de fysioloog en de psycholoog hebben elk hun eigen ‘bril’ als ze korfbal analyseren. Als korfbaltrainer moet hij met al deze perspectieven omgaan en ze bruikbaar maken. 

De korfbal Coaching Theory, de theorie over lesgeven en leren in de korfbalcontext, is vooral gericht op de praktijk en anderzijds op de praktische vertaling van kennis van wetenschappelijke disciplines. Dit betekent dat het kennis omvat van de oriëntaties die je in het model ziet, maar ze worden gespecificeerd vanuit de actietheorie, gezichtspunt (visie) van korfbal. De belangrijkste kenmerken van korfbal worden beschreven vanuit een actietheoretisch oogpunt. Mensen worden vooral gezien als actie makende mensen, en daarom wordt korfbal gezien als een vorm van actie. Korfbaltaal is in de eerste plaats een actietaal. De korfbaltaal heeft echter alleen zin binnen een bepaalde context, namelijk die van het korfbalspel. Wat dat precies inhoudt, staat beschreven in het literatuurboek 

Wowwie, snap jij het, dan snap ik het, maar bij biomonteur ben ik al afgehaakt. Ik actie makende mens, poeh hé. Ik hoop dat jullie nog verder lezen en niet zijn afgehaakt. Met dit in mijn achterhoofd ging ik zoals gezegd naar Midlandia. Midlandia C1, een team met lange jongens en meisjes stonden al gretig op onze C3 te wachten. Bij ons was de C3 al voor de wedstrijd moe gestreden, velen uit het team zijn namelijk op schoolkamp geweest. De wedstrijd verliep mede om deze reden niet geheel soepel en vlotjes vanuit OVVO-perspectief. Ik moet denken aan de term biomonteur, en dacht, “kon ik maar wat motortjes en extra brandstof toevoegen, zodat ze wat meer pit en felheid kunnen laten zien”. Helaas, ondanks de mooie doelpunten van Floortje, hebben we net niet gewonnen. 15-2.

Bij OVVO aangekomen hoorde ik het bericht van OVVO 5/6. Dit ging niet zozeer over de mooie overwinning tegen de koploper, maar over de goede scheidsrecht (onze) Ivo. OVVO 5/6 zat na deze klinkende overwinning dan ook heerlijk op het zonnige terras en genoot van de super bediening.  Er stonden namelijk twee jeugdlid ouders achter de bar, zij hebben wat kinderen enthousiast gemaakt voor de bediening. De tosti’s werden dan ook bezorgd door een heel lief meisje dat zei: “ik zit niet op korfbal hoor, maar mijn zus wel. Ik zit op hockey”. Tsja ik had het kunnen weten, je kent het verhaal van het tenue. Wie weet vindt zij het bij OVVO zo leuk, dat zij toch de overstap gaat maken naar korfbal. Ze is van harte welkom. (Alle) Ouders weer bedankt voor de barbezetting, top.

’s Avonds is er een verjaardag/ verkapt OVVO-feest. De ‘twins’ David en Thijs vieren een verjaardagsfeestje. Een wervelend DJ-trio Robin, Sanne en Kiki, vermaken de gasten. Ik zal hier verder niet veel over schrijven en loslaten, maar als er ouders zijn die willen weten wat hun zoon of dochter, met wie heeft uitgespookt. Gelukkig heb ik de foto’s nog😉

Groet Jacqueline

Column: “Aan een zijden draadje”

Column: “Aan een zijden draadje”

Tsja, een aantal weten waarom dit de titel is van mijn column. Dit komt, omdat er daadwerkelijk is gesproken over een zeker draadje, maar ook omdat de wedstrijden die ik vandaag heb gezien aan een ‘zijden draadje hangen’.

Ik ga eerst even terug in de tijd. 

De C3 heeft deze week een goede training gehad. Volgens de trainer/ coaches zijn ze er klaar voor, maar gisteravond keek ik even naar mijn telefoon, deze was opeens zeer heet en stond op ontploffen. Wat blijkt de C3-app heeft opeens 180 berichten! 

Het begint om 15.32 uur. Armin vraagt: “Hoe laat moeten we morgen verzamelen”.

Thijs: “Om 10.30 uur bij OVVO. Dus voor degene die nog naar de kapper willen, ga na de wedstrijd zodat je geen reden hebt te laat te komen😉.”

Nisa: “😂”

Daarna komen er heel veel inhoudelijk zeer sterke, maar vooral hele leuke berichtjes.

Deze berichtjes gaan door tot 22.43 uur. Ilse: “ik moet nog even mijn wekker zetten”. 

Floortje: “😴”.

Vanochtend om 8.57 uur Tygo: “Hoe laat moesten we nou bij OVVO zijn? “.

Luca: “Whaha”

Dit is de C3 in een notendop, een heerlijke groep.

De wedstrijd van de C3 begint vandaag met een zeer flitsende start van Luno C1. De C3 moet echt nog even wakker worden. Zeer snel staat het 0-5. Gelukkig weten Jayden en Luca te scoren en staat het met rust 3-5. Er is een sprankje hoop op een kantelpunt in de wedstrijd, maar helaas. Luno C1 overtreft ons, het wordt 3-14. 

Na deze wedstrijd kijk ik naar een hele leuke scheidsrechter. Met zogeheten ‘Thijs-tapejes’ op zijn arm staat hij als een ware professional te fluiten. Ik heb het uiteraard over Daan Pastoor. De B3 speelt tegen Antilopen A1. Dit is een dames/ meidenteam. In de eerste helft staat OVVO B3 voor en coach Jeroen v. Brakel, gebaard naar zijn team ‘rûstug’. Volgens een insider langs de kant is dit heel belangrijk, want de B3 gaat vaak ‘te hard van stapel en heeft in de 2e helft dan te weinig energie over’. Dit is wat er gebeurde. De dames van Antilopen roken dit. Ze gingen fel de duels in en hebben uiteindelijk gewonnen met 11-12. 

Tenslotte kijk ik naar OVVO 5. Nu is het zo dat er eigenlijk twee verschillende mensen zijn qua productiviteit (of eigenlijk drie: de mensen die niet productief zijn van zichzelf). De 1ste groep zijn het meest productief in de ochtend en middag. De anderen zijn het meest productief in de avond.  OVVO 5 zijn allemaal ‘anderen’, oftewel, zij zijn allen het meest productief in de avond. Zo ook vandaag, ondanks de scherpe coaching van slank-fit-Ronnie-boy, hebben de meeste spelers wat moeite om vooruit te komen. Of, zoals Jip mooi verwoorde: “Na twee scherpe acties moet ik aan de beademing, dit terwijl ik in Maastricht ook wel beweeg”. (Lees bij beweeg een gebaar, waarbij de hand met een glas naar de mond gaat.) Gelukkig scoren o.a. Youri, Suéla, en snelle David een aantal mooie doelpunten, Victum is steeds net iets sneller of feller (toch Yvette?!) Scheidsrechter Paul Hooijtink moet nog even ‘aan de bak’. OVVO 5 verliest nipt met 9-10. Na de wedstijd gaat eenieder van OVVO 5 snel naar huis, douchen, mooie kleertjes aan en STAPPEN. Ze gaan allen na lange tijd weer lekker uit. QR-code op zak dus “gaan met die banaan”!

p.s. Terwijl ik deze column schrijf krijg ik weer een melding. Deze keer niet de C3-app, maar een melding van het NOS:

“De CoronaCheck-app is soms overbelast, de QR-code voor horecabezoekers is niet overal op te vragen” 

Ik wens iedereen, OVVO 5 in het bijzonder, een heel fijn (feest) weekend toe.

#Blijf gezond. }
Groet Jacqueline

It’s a beautiful day

It’s a beautiful day

It’s a beautiful day
The sun is shining
I feel good
And no-one’s gonna stop me now


Met dit liedje in mijn hoofd fiets ik naar OVVO. Ik kom op het veld en zie nog net het laatste puntje van de leuke welpen training olv Kirsten. 5 Heerlijke mini korfballertjes in de dop zijn samen bezig alle spullen op te ruimen. Zo dragen zij samen de ‘zware’ korfbalmand en zetten deze met de uiterste precisie in het materialenhok. Ik realiseer me opeens, hoe snel we zaken als opruimen, lees lege flesjes en stoelen weer terugzetten waar ze horen, kunnen vergeten en niet meer doen.


Ik wacht op de spelers van de C3, of zij wachten op mij, nee, eigenlijk wachten we op Armin. Armin wist denk ik dat er vandaag een foto gemaakt gaat worden voor de OVVO-site, dus hij is nog bij de kapper. Armin heeft vandaag ook de kledingtas voor zijn med​e-spelers. Enigszins nerveus begeven de C3 spelers zich op het veld, Tygo oppert al of hij gewoon in zijn spijkerbroek zal gaan spelen. Armin komt gelukkig nog op tijd en na de foto, gemaakt door Ingrid, gaan we naar het speelveld. Onze scheidsrechter Laura staat al klaar en een heleboel gezellige ouders, oma’s en andere supporters. 


De wedstrijd is, wat mij betreft, weer een lust voor het oog. Nu ben ik waarschijnlijk niet heel objectief, maar als ik nu terugdenk aan de blik van Nathalia en Nisa in hun ogen, die de hele wedstrijd wsl maar één gedachte in hun hoofd hadden. “Waarom ben jij zo lang en ik veel kleiner?”. Nathalia en Nisa liepen namelijk beide tegen een hele lange tegenstander, dan begin ik weer te glimlachen. In de rust proberen Thijs en Lisanne nog wat tips en suggesties te geven, maar zoals Thijs treffend zei: “Ik denk dat als ik 50,00 euro op de grond leg, ze het nog niet zien en opmerken. Ze zijn vooral aan het lachen en ginnegappen”. (Overigens heeft Thijs niet het woord ginnegappen gebruikt, eigen invulling van de schrijver) Uiteindelijk weet de C3 wederom wel weer 4 mooie doelpunten te scoren, maar is dit vandaag helaas te weinig om te winnen. Het wordt 4-8. 


’s Middags sta ik even te praten met Heleen Fokker, de zus van. Tijdens de wedstrijd van het 2e team, die mijns inziens veel meer bezig waren met mopperen op de scheidsrechter, dan gewoon zelf te gaan korfballen. Overigens is dit gedrag denk ik ook besmettelijk, want ook de tegenstander was erg veel aan het mopperen op de scheidsrechter. In ieder geval een mooie reden voor Heleen en mij om nog even terug te gaan in de tijd.De tijd dat wij nog ‘langs het kanaal’ aan het korfballen waren. De tijd dat je als 1e team zelf de omheining, het rode touw, om je veld moest neerzetten, maar ook zelf de lijnen moest oprollen op de haspel. Dit oprollen overigens wel altijd onder toeziend oog van Jan Noordermeer,  Bram Reijmerink of Jan Meester. 


Ik weet niet of toeval bestaat, maar vanmiddag moest OVVO 5 tegen RDZ. En ja, hier is nog een echt veld, met echte lijnen (geen krijtlijnen). OVVO 5 heeft zich door deze omstandigheden niet uit het veld laten slaan. Zij hebben gewonnen met 2-16. 
Terug naar ons OVVO-complex waar als kers op de taart het 1e team gaat spelen. Ik ben er helemaal klaar voor, maar dan klinkt de zoemer. Ik heb kantinedienst, samen met Jaap, Monique, Kirsten en vele anderen. Van een afstand heb ik deze wedstrijd kunnen aanschouwen, waarbij ik toch nog wat leuke acties heb gezien. Een heerlijk schotje van Jesse, de one-hander van Nicky en het indraai goaltje van ‘zoef zoef’ Remco. (Zag ik hem vanochtend ook niet in het 3e spelen? En in het 2e? )


Na de wedstrijd is het heel gezellig. Wederom blijft BEP lang ‘hangen’, met de gezellige supporters van BEP die helpen met opruimen, misschien komen ze de volgende keer ook helpen met de bardienst? Uiteraard het appelsap/ bier schieten waar iedereen aan meedoet. Robert, Jan-Willem, Jaap met leesbril, Marcel, Kempie, Thijs, Yannick, uiteindelijk ook Esmee, Mano, kortom te veel om op te noemen, supergezellig. En nu komt het, wie zie ik ook nog staan? Jeroen en Desiree die samen proosten en zeggen: “heerlijk dat we vandaag niets moeten, wij komen ook feest vieren”. 


’s Avonds ga ik naar huis, ik hou nog even de deur open voor Kirsten die twee manden met was mee naar huis neemt. Hierin zitten de OVVO-kleren van de spelers. “Pfff zij doet echt veel”, flits even door mijn hoofd. Op de fiets zing ik:  


It was a beautiful day
The sun is shining
I feel good
And no-one’s gonna stop me now, oh yeah
groetjes Jacqueline