Column: OVVO mist gogme, bravoure en vechtlust.

Weet, als je ergens in mijn column een wijze uitspraak leest, of iets wat daarop lijkt, deze is niet van mij, dat is veel te veel eer. Gister was ik met een aantal wijze mannen de wedstrijd van OVVO 1 aan het nabespreken. “Hoe kan het dat OVVO 1 deze wedstrijd verliest. Tactisch en technisch zijn we veel beter?” Dit was de vraag.


Jaap kwam tot de conclusie dat OVVO ‘gogme, bravoure en vechtlust’ mist. Ik beaam dit. Dit zien wij, ik schaar me nu ook tot de wijzen, niet alleen bij ons 1ste OVVO team. Misschien is dit wel vereniging breed. Spelers van OVVO 5 presteerden het zelfs om gister, zeer wsl vanwege het mooie weer, bij de veldlocactie van TZ te gaan staan. (Terwijl de hal op een andere locatie is). Om deze reden kwamen zij 5 minuten voor de wedstrijd aan. Zoals we weten is gogme; geslepenheid, slimheid en inzicht. OVVO 5 heeft vast heel veel andere kwaliteiten, haha.
Mogelijk kan ik hier ook verhalen over andere teams noteren, waarbij we eigenlijk tactisch en technisch veel beter zijn, maar toch verliezen.


Bij OVVO 1, zag ik gister overigens wel één speler die deze vechtlust vertoonde. Op een gegeven moment rende hij zo hard dat hij zijn eigen afstandsschot heeft afgevangen, dit is Ivo. Hij straalde de gedrevenheid en passie uit. Hij straalde uit dat hij ‘wilde winnen’. Helaas werd Ivo eruit gehaald en er niet meer ingezet. Langs de kant deed ik een weddenschap, ‘als je Ivo eruit haalt en je laat hem eruit, dan gaan we het niet redden’. Je raadt het al, helaas heb ik gewonnen.


Tsja, zo sta je dan zaterdag avond in de kantine na een wedstrijd van OVVO 1. Even bespreken wat we hebben gezien, hoe goed onze voorzitter Robert weer was. Dani die er af toe wat seconde probeerde af te knabbelen en Monique die, samen naast Martin gewoon lekker de statistieken en tijd aan het bijhouden zijn. Deze na-bespreking ging overigens al snel over op andere OVVO-zaken.


Rob vd Wilt die een hele groep mensen enthousiast heeft gemaakt voor de Jantje Beton actie. De hele C-groep die gewapend met een collectebus in Maarssen zijn gaan lopen en veel geld hebben opgehaald. Ook de extra training die vrijdag is gegeven door Willem Brouwer samen met weer die super Ivo. Wat een goed initiatief. Tijdens deze extra training kreeg een grote groep van de b-c-d jeugd, nog wat extra kneepjes uit het korfbal vak aangereikt. Hoe mooi is dat.


Opeens kon ik zaterdagavond de anderen niet meer goed verstaan, wat blijkt, Pim is achter de draaitafel gaan staan. Voor Pim is, wat de uitslag van een wedstrijd ook is, het altijd tijd voor een feestje, dus er moet gedraaid en gedanst worden. Dit werd zeker gedaan! ZKV, de tegenstanders, waren op dat moment nog in de kantine en zij bleven om deze reden langer hangen. Jeroen en Barry beginnen breed te lachen. Barry zegt de magische woorden: “Kom maar op jongens”, dit is de code. Het wordt een super avond.


Wat ik zag zijn C-spelers, heerlijk aan het hossen, met kids uit de B- A jeugd, samen met senioren. Allen aan het dansen, swingen en zingen. Er kwamen zelfs spelers van OVVO 3 speciaal naar de kantine voor de afterparty. Zij hadden via de livestream (livestream met schotklok!) in de auto de wedstrijd kunnen meekijken. Ze wisten dat OVVO 1 had verloren, maar dan kom je alsnog naar de kantine want: “Hier gaat om!” hoorde ik. “Waar vind je dit nog? Waar kan op een feest jong- en oud(er) nog heerlijk losgaan?” Ja, je raadt het al, dat kan bij OVVO. Dit is denk ik het toppunt van inclusie.
Ik kreeg opeens het TROS-gevoel over me heen. Wij zijn ‘de grootste familie van Nederland’, in ons geval, Maarssen.


Hoe leuk en tof allemaal. Rest mij alleen nog een suggestie.
Hoe mooi zou het zijn als we een volgende keer tegen elkaar kunnen zeggen, “We hebben gestreden, geknokt, gewonnen en óók nog heerlijk gefeest!”
Het is maar een suggestie🙂


Fijne week allemaal.

Groet Jacqueline